คนเราต้องมีเพื่อน

สวัสดี  ตัวฉันเอง

 

ฉันเป็นคนชอบคิดมากนะ 

คิดเล็กคิดน้อยเกี่ยวกับคนอื่นว่า

เขาจะคิดยังไงกับฉัน  คิดไม่ดีใช่ไหม?  คิดไม่ดีเพราะอะไร 

ฉันทำอะไรผิดในสายตาของเขาเหรอ? 

ฉันมักคิดแบบนี้เสมอ  นี่เรียกว่าการแคร์ผู้อื่นมากกว่าตัวเองใช่ไหม

ฉันมักจะเก็บเรื่องไม่ดีเรื่องที่ทำให้ฉันเสียใจและอ่อนแอไว้ในหัวเสมอ 

เก็บไว้เพื่อให้รู้ว่า  ในชีวิตของเรา  ก้อมีวันหนึ่งที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

เก็บไว้เพื่อตอกย้ำตัวเอง  ว่าอะไรดลใจให้ทำเรื่องแบบนั้น

 

หากไม่ใช่แล้วมันเรียกว่าอะไร เรียกว่าบ้าใช่ไหม

 

ตอนเป็นเด็กเคยมีเพื่อนในจินตนาการกันไหม

สำหรับฉัน 

ฉันมีนะ  เพื่อนในจินตนาการของฉันอายุน้อยกว่า  เป็นผู้หญิง  ฉันจะเรียกแทนตัวเองว่าพี่ 

และมักจะคิดถึงและพูดคุยกับเพื่อนในจินตนาการคนนั้นเสมอ 

 

ตอนโตมาฉันจึงชอบที่จะมีเพื่อน

ฉันจะแสดงออกอย่างตรงไปตรงมา และจริงใจกับเพื่อนเสมอ 

บางครั้งเพื่อนก็ทำให้ฉันเศร้า  เสียใจ  และเสียความรู้สึก 

 

ฉันผิดไหมที่มักจะยอมให้เพื่อน  ช่วยเหลือเพื่อนเท่าที่จะช่วยได้

เพื่อนสนิทมาก  สนิทน้อย  หรือไม่เคยสนิทกันเลย  ฉันก้อช่วยหากมาขอความช่วยเหลือจากฉัน

 

บางครั้งฉันอยู่คนเดียว  และพอใจที่เป็นแบบนั้น 

-อยู่คนเดียวในที่นี้หมายถึง อยู่ในห้องอ่านหนังสือ ฟังเพลง นอน-

สังคมมนุษย์ ไม่สามารถอยู่คนเดียวได้ โดยปราศจากเพื่อนหรือบุคคลอื่น

-เราเกิดมาเป็นมนุษย์  ก้อยังต้องเกิดจากคนสองคนมีเพศสัมพันธ์กัน  จริงไหม-

 

แต่บางครั้งฉันก้ออยู่กับเพื่อน 

ฉันมีเพื่อนที่คบกันมา 10 ปี  ฉันคิดว่าฉันเ้ข้าใจในตัวเพื่อนคนนั้น

และเพื่อนคนนั้นก้อคงเข้าใจในตัวฉันเช่นกัน

แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่ 

เพื่อนยังเข้าใจในตัวฉันไม่หมด ฉันก้อเช่นเดียวกัน

 

การเข้าใจในกันและกัน  ต้องเริ่มจากอะไร

ต้องใช้เวลาเท่าไหร่ 

หรือไม่ต้องสนใจกับเรื่องลักษณะนั้น  คบกันไปเฉยๆ  สบายก้อมาเจอ  ลำบากก้อหนีหน้า

 

ตอนปีหนึ่ง  เพื่อนเคยไม่คบกับฉัน  เพราะฉันสนิทกับเพื่อนอีกคนนึงที่เพื่อนหลายๆคนไม่ชอบ

ตอนนั้นฉันก้ออยากให้สังคมยอมรับในตัวฉันเหมือนกัน 

ยอมรับว่าฉันมีตัวตน  ไม่ใช่อากาศธาตุ

-ฉันเดินไปร้านนมในซอยที่เป็นย่านนักศึกษาที่มหาลัยของฉัน 

ฉันเดินเข้าไป เพื่อนเกือบครึ่งห้องและรุ่นพี่บางคนนั่งอยู่ที่นั่น  ที่ร้านนั้น 

ทุกคนมองมาที่ฉัน  แต่ก้อไม่ได้ทักฉันเลย  ฉันเสียใจ ทำไม 

ฉันเป็นใครในสายตาของเพื่อนเหรอ  หรือเพราะอะไรถึงมีปฏิกิริยาแบบนั้น-

 

ฉันจะทิ้งเพื่อนคนนั้นไปเลยก้อได้  แต่ฉันทิ้งไม่ลง  ฉันไม่สามารถทิ้งเพื่อนได้

เมื่อเพื่อนมีแฟน  เพื่อนก้อห่างฉันไป  ไม่เป็นไร  ฉันไม่คิดอะไร 

 

ตอนหลังฉันมีเพื่อนสนิท  เพื่อนคนที่ฉันรักมาก  เพื่อนที่ฉันยอมทำทุกอย่างให้โดยที่ไม่คิดว่าจะโดนเอาเปรียบ

แต่เพื่อนก้อทำให้ฉันร้องไห้  เสียใจ  เสียความรู้สึก 

เมื่อเพื่อนคนนี้เดินออกไปจากชีวิตฉัน  ในตอนแรก ฉันยอมรับว่า  ยังมองหาเพื่อนคนนั้น 

เพื่อนคนนั้นยังอยู่ในสายตาฉันเสมอ

 

เมื่อขึ้นปี3-4  เพื่อนก้อเริ่มเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น

คนที่ไม่เคยพูดคุยกันก้อพูดคุยกันมากขึ้น

คนที่คิดว่าไม่ดี ไม่น่าคบ แท้จริงแล้วนิสัยดีมากๆ

และ คนที่คิดว่าดีแล้ว กลับกลายเป็นคนที่ทำให้เสียใจ

 

ฉันเสียดายเวลาจัง เสียดายเวลาที่เมื่อก่อน

ทำไมไม่คุยกันให้เร็วกว่านี้  แล้วพวกเราทั้งหมดคงจะมีเรื่องสนุกๆให้ทำเยอะแยะมากกว่าเดิมอีก

 

แต่ยังไงอดีตมันก้อผ่านไปแล้ว

ปัจจุบันและอนาคตซิสำคัญกว่า

 

เมื่อเรียนจบแล้ว  ได้ไปแพที่เมืองกาญจนบุรีกันทั้งห้อง

มีเปิดอกคุยกัน

อาจารย์ให้เชือกหนึ่งเส้น  เอาไปผูกให้เพื่อนคนที่เราอยากผูกมากที่สุด 

ในตอนนั้นในหัวของฉัน  มีชื่อและหน้าของเพื่อนคนที่ฉันพูดถึงข้างต้น

และหน้าและชื่อเพื่อนที่ฉันสนิทอยู่ในตอนนี้ เมื่ออาจารย์บอกว่าให้ไปได้ 

ฉันก้อยังนั่งอยู่ที่เดิม 

เพื่อนคนแรกที่มาหาฉันคือ  เพื่อนคนที่ฉันรักมากที่สุด  เพื่อนคนที่ฉันร้องไห้ให้มากที่สุด

และเพื่อนคนที่ฉันทิ้งไม่ได้ในตอนปีหนึ่งก้อตามมา  เพื่อนคนที่ฉันกินนอนด้วยกันตลอดเวลาฝึกงานก้อมาในเวลาติดๆกัน

 

เพื่อนคนแรกมาหาฉัน เราได้พูดในเรื่องที่อยากพูดมากที่สุดในตอนนั้น 

ฉันร้องไห้ 

เราเข้าใจกันแล้ว  แต่ฉันก้อยังจำได้ว่า  เพื่อนเคยทำอะไรไว้บ้าง  

สำหรับฉันตอนนี้เพื่อนก้อคือเพื่อนเหมือนเดิม ฉันยังรัก แต่อาจจะน้อยกว่าเดิม

 

เพื่อนคนที่ฉันทิ้งไม่ได้  บอกฉันว่า  ถ้าไม่มีฉันในตอนที่เกิดเหตุการณ์แบบนั้นก้อคงอยู่ไม่ได้

ฉันดีใจ

 

เพื่อนคนที่ฉันสนิทด้วย  เราพูดกัน  ว่าทำไมฉันถึงห่างเหินไป 

ขอโทษนะ  ฉันห่างไปจริงๆ  เวลานั้นฉันรู้สึกว่า  ทำไมจึงไม่มาค้างกับฉัน 

ช่วยงานกลุ่มอย่างสบายๆ ไม่เร่งรีบ ช่วยกันคิด ช่วยกันทำ

เราพูดกัน  เพื่อนก้อยังเถียงฉันบ้างในบางครั้งแต่ไม่เป้นไร 

ยังไงฉันก้อได้บอกในสิ่งที่ฉันคิดไปแล้ว

 

วันนี้ฉันเจอเพื่อนคนหนึ่ง  -เพืื่่อน เรียกฉันว่า ไมโล  <อิอิ>-

ฉันบอกว่าได้งานแล้ว  เป็นนักเขียน

เพื่อนบอกว่า  ดีใจด้วยได้อย่างที่ฝันไว้เลย

เพื่อนอีกคนโทรมาถามเบอร์โทรศัพท์ของเพื่อนอีกคนนึง   ถามฉันว่าได้งานรึยัง

พอรู้ ก้อบอกเหมือนกัน  ดีใจด้วย  ได้งานอย่างที่ฝันไว้เลย

 

ฉันดีใจ 

 

ฉันอยากบอกเพื่อนว่า

 

"ไม่ว่าจะอดีตเพื่อนจะแย่กับฉัน  ปัจจุบันจะทุลักทุเลยังไง  อนาคตจะดีหรือเลวประสบความล้มเหลวหรือสำเร็จ 

  เพื่อนของฉันทุกคนก้อยังเป็นเพื่อนของฉันที่ฉันรักเสมอ  ไม่เปลี่ยนแปลง"

 

คนเราต้องมีเพื่อนนะ  จริงไหมเพื่อน   ^_^