โยชิมุระ ทัตสึยะ : เขียน / รัตน์จิต ทองเปรม : แปล / สำนักพิมพ์ JBOOK / 160 บาท
โยชิมุระ ทัตสึยะ ผู้แต่งนิยายสืบสวนและโด่งดังไปแล้วหลายต่อหลายเล่ม ต่อมาเขาจับงานนิยายแนวสยองขวัญ ซึ่งก็ได้รับความนิยามไม่แพ้กัน นิยายสืบสวนที่มีชื่อเสียง เช่น ซีรี่ส์ Asahina Kousaku ส่วนแนวสยองขวัญที่มีชื่อเสียงและได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไทย โดยสำนักพิมพ์ JBOOK คือเรื่อง เพื่อนทางจดหมาย (Penpal) และอีกหนึ่งผลงานสยองขวัญสั่นประสาทที่ตีพิมพ์เป็นภาษาไทยที่ฉันกำลังจะพูดถึงก็คือ โทรศัพท์มือถือ (KEITAI) เรื่องนี้นั่นเองค่ะ
จุดเด่นของนิยายสยองขวัญของทัตสึยะก็คือการสร้างความหวาดกลัวสยดสยองท้าทายจินตนาการของผู้อ่าน จากการกระทำที่ไม่ได้เกิดจากภูตผีปีศาจ หากแต่เรื่องราวสยองทั้งหมดนั้น เกิดขึ้นจากมนุษย์ด้วยกันเอง ในเรื่องโทรศัพท์มือถือก็เช่นเดียวกัน ผู้แต่งได้จับเอาประเด็นการใช้โทรศัพท์อย่างแพร่หลายในประเทศญี่ปุ่น บวกกับประเด็นการรังแกของเด็กนักเรียนประถมและมัธยม ซึ่งประเด็นหลังนั้นดูจะเป็นปัญหาที่สังคมญี่ปุ่นแก้ไม่หายเสียทีนั่นเอง
ในปัจจุบันนี้สิ่งที่จะขาดไม่ได้มากที่สุดในชีวิตประจำวันของคนส่วนใหญ่ คือโทรศัพท์มือถือ สมัยก่อนมือถือมีราคาแพง และทำได้แค่โทรออกและโทรเข้าเท่านั้น แต่เดี๋ยวนี้วิวัฒนาการของมือถือพัฒนามากขึ้นเรื่อยๆ อีกทั้งราคาก็ลดลงแม้เป็นมือถือที่มีฟังก์ชันการใช้งานได้หลายอย่างก็ตาม เพราะเหตุนี้ผู้คนส่วนใหญ่จึงหันมาใช้มือถือเพิ่มมากขึ้น โดยที่ไม่สนใจว่าจะเกิดผลกระทบอะไรกับชีวิตขึ้นบ้าง และเราจะทำอย่างไรหากโทรศัพท์มือถือไม่ได้เป็นแค่มือถือธรรมดาๆอีกต่อไป
ผู้แต่งเชื่อมโยงเรื่องราว ระหว่างมือถือและการกลั่นแกล้งอันเป็นเหตุให้เกิดการเสียชีวิตและการฆาตกรรม ซึ่งก็เขียนได้อย่างราบรื่น เรื่องราวทั้งหมดเริ่มจาก มิสึโมริ อัตซึโอะ พนักงานบริษัทยาแห่งหนึ่ง หลังจากย้ายมาอยู่บ้านใหม่ที่ใกล้โรงเรียนม.ปลายของลูกสาวได้ไม่นาน เขามีอาการตาเหลือกเมื่อเดินผ่านสี่แยกแถวๆบ้าน ต่อมาอาการนี้เป็นหนักมากขึ้นและไม่มีทีท่าว่าจะหาย สิ่งที่ทำให้อัตซึโอะเป็นเช่นนั้นคือ โทรศัพท์มือถือ!?
การเปิดตัวของครอบครัวมิสึโมริ ผู้แต่งให้อัตซึโอะ เป็นคุณพ่อพนักงานบริษัทที่หัวโบราณ ชอบดูถูกคน และเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึกลึกๆของผู้ใหญ่ในสังคมที่มีแต่การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันนั่นเอง ทั้งสองมีลูกสาวหนึ่งคน ชิฮารุ เด็กสาวนักกีฬา มีเพื่อนสนิท 2 คนคือ ยูกะ และ ฮะสึกิ เป็นลูกสาวของนักแสดงสาวผู้มีชื่อเสียง เรโกะ หล่อนได้หย่ากับสามีและยังเป็นนักแสดงที่เล่นบทบาทถึงเนื้อถึงตัวได้แม้จะมีลูกแล้วก็ตาม ทำให้อัตซึโกะไม่ชอบทั้งแม่และลูกซึ่งเป็นเพื่อนของลูกสาวอีกด้วย ลักษณะนิสัยดูถูกคนอื่นของเขา อาจส่งต่อมายังชิฮารุลูกสาว ทำให้ตอนเรียนชั้นประถม ชิฮารุ และเพื่อนสนิทได้กลั่นแกล้งเพื่อนนักเรียนคนหนึ่ง ที่ต่อมาเพื่อนคนนั้นได้ฆ่าตัวตาย และนำมาซึ่งคดีฆาตกรรมต่อเนื่องปริศนาอันมีโทรศัพท์มือถือเป็นสื่อกลางนั่นเอง
ทาคาซาวา คิมิโอะ หนึ่งในกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์นิปปอน ฉบับเย็น เป็นคนแรกที่รู้สึกถึงภัยจากมือถือที่ไม่ธรรมดา เขานำประเด็นที่ว่ามือถือนั้นสามารถกลืนกินสมองของผู้ใช้ และทำให้เกิดการฆาตกรรมอันน่าเศร้าได้ แต่ทุกคนในที่ประชุมก็ไม่สนใจเขาและประเด็นที่เขาว่าเลยซักคน นอกจากคนๆหนึ่งในกองบรรณาธิการเท่านั้น และคนๆนั้นก็คือฆาตกรที่ทำตามความต้องการของมือถือ!?
ความระทึกคือการที่เราต้องลุ้นว่า ใครกันแน่ที่เป็นฆาตกร และแท้จริงแล้วโทรศัพท์มือถือกลืนกินสมองของผู้ใช้มันได้หรือไม่ ซึ่งผู้เขียนก็ทำได้ดี ด้วยภาษาที่ลื่นไหลและการร้อยเรียงเหตุการณ์กับประเด็นต่างๆ ที่เป็นเหตุเป็นผล ทำให้ฉันลุ้นระทึกไปกับตัวละครตลอดเวลาที่อ่านเลยค่ะ
